pu·lë·du·shkesh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pushkësh e/ë
- mbushkësh e/ë
- ngushkësh e/ë
- gushkësh e/ë
- shushkësh e/ë
- shprushkësh e/ë
- çmbushkësh e/ë
- përmbushkësh e/ë
- rimbushkësh e/ë
- tejmbushkësh e/ë
- gërmushkësh e/ë
- gëmushkësh e/ë
- lalushkësh e/ë
- mbimbushkësh e/ë
- përfushkësh e/ë
- sikushkësh e/ë
- kërpushkësh e/ë
- përflushkësh e/ë
- përgushkësh e/ë
- përprushkësh e/ë
- përpushkësh e/ë
- rrëmbushkësh e/ë
- shpërpushkësh e/ë
- vitrushkësh e/ë
- angërdushkësh e/ë
- bërdëhushkësh e/ë
- damahushkësh e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.