pu·thën
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përputhen ë/e
- kërpudhën th/dh
- anudhën th/dh
- përudhën th/dh
- flurudhën th/dh
- nënudhën th/dh
- paudhën th/dh
- bishtudhën th/dh
- dërrudhën th/dh
- gërrudhën th/dh
- mbërrudhën th/dh
- pisputhen ë/e
- përrudhën th/dh
- rekuthen ë/e
- rrëkuthen ë/e
- stërputhen ë/e
- përudhen th/dh, ë/e
- dërrudhen th/dh, ë/e
- mbërrudhen th/dh, ë/e
- mërudhen th/dh, ë/e
- përrudhen th/dh, ë/e
- periudhën th/dh
- hekurudhën th/dh
- dorërrudhën th/dh
- pelekudhën th/dh
- proshtokuthen ë/e
- spirihuthen ë/e
- makrokërpudhën th/dh
- bashkëpërputhen ë/e
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.