qa·fkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- llavkësha f/v
- myjavkësha f/v
- kukavkësha f/v
- lishavkësha f/v
- rrugavkësha f/v
- leshavkësha f/v
- lluçkavkësha f/v
- lulsavkësha f/v
- mbushavkësha f/v
- ndelavkësha f/v
- ngridhavkësha f/v
- pandlavkësha f/v
- pusavkësha f/v
- përkavkësha f/v
- rrudhavkësha f/v
- sutavkësha f/v
- tenjavkësha f/v
- tulavkësha f/v
- vyshklavkësha f/v
- cikatavkësha f/v
- haparavkësha f/v
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.