qa·fkë·she
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- llavkëshe f/v
- myjavkëshe f/v
- kukavkëshe f/v
- lishavkëshe f/v
- rrugavkëshe f/v
- leshavkëshe f/v
- lluçkavkëshe f/v
- lulsavkëshe f/v
- mbushavkëshe f/v
- ndelavkëshe f/v
- ngridhavkëshe f/v
- pandlavkëshe f/v
- pusavkëshe f/v
- përkavkëshe f/v
- rrudhavkëshe f/v
- sutavkëshe f/v
- tenjavkëshe f/v
- tulavkëshe f/v
- vyshklavkëshe f/v
- cikatavkëshe f/v
- haparavkëshe f/v
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.