qa·fkë·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- llavkëshin f/v
- myjavkëshin f/v
- kukavkëshin f/v
- lishavkëshin f/v
- rrugavkëshin f/v
- leshavkëshin f/v
- lluçkavkëshin f/v
- lulsavkëshin f/v
- mbushavkëshin f/v
- ndelavkëshin f/v
- ngridhavkëshin f/v
- pandlavkëshin f/v
- pusavkëshin f/v
- përkavkëshin f/v
- rrudhavkëshin f/v
- sutavkëshin f/v
- tenjavkëshin f/v
- tulavkëshin f/v
- vyshklavkëshin f/v
- cikatavkëshin f/v
- haparavkëshin f/v
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.