qa·fkë·shit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- llavkëshit f/v
- myjavkëshit f/v
- kukavkëshit f/v
- lishavkëshit f/v
- rrugavkëshit f/v
- leshavkëshit f/v
- lluçkavkëshit f/v
- lulsavkëshit f/v
- mbushavkëshit f/v
- ndelavkëshit f/v
- ngridhavkëshit f/v
- pandlavkëshit f/v
- pusavkëshit f/v
- përkavkëshit f/v
- rrudhavkëshit f/v
- sutavkëshit f/v
- tenjavkëshit f/v
- tulavkëshit f/v
- vyshklavkëshit f/v
- cikatavkëshit f/v
- haparavkëshit f/v
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.