qe·nien
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- huadhënien e/ë
- mosdhënien e/ë
- zjarrvënien e/ë
- rivënien e/ë
- zëdhënien e/ë
- fatthënien e/ë
- mosvënien e/ë
- ndërshtënien e/ë
- bastvënien e/ë
- borxhdhënien e/ë
- hakngrënien e/ë
- lajmdhënien e/ë
- pengdhënien e/ë
- penglënien e/ë
- përdhënien e/ë
- përhënien e/ë
- marrëdhënien e/ë
- parathënien e/ë
- kundërvënien e/ë
- kundërthënien e/ë
- paradhënien e/ë
- qiradhënien e/ë
- gjobëvënien e/ë
- flakëvënien e/ë
- flokërënien e/ë
- frymëzënien e/ë
- paravënien e/ë
- pjesëdhënien e/ë
- llogaridhënien e/ë
- lëmoshëdhënien e/ë
- nënqiradhënien e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.