qi·ngjen
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- meningjën e/ë
- përthinjen ngj/n
- tejnginjen ngj/n
- dëllinjën e/ë, ngj/n
- barinjën e/ë, ngj/n
- robinjën e/ë, ngj/n
- mëlqinjën e/ë, ngj/n
- mërqinjën e/ë, ngj/n
- nënlinjën e/ë, ngj/n
- bishinjën e/ë, ngj/n
- bishtinjën e/ë, ngj/n
- breginjën e/ë, ngj/n
- bërbinjën e/ë, ngj/n
- gërqinjën e/ë, ngj/n
- perrinjën e/ë, ngj/n
- përthinjën e/ë, ngj/n
- tejnginjën e/ë, ngj/n
- jurukinjën e/ë, ngj/n
- tiralinjën e/ë, ngj/n
- ëndërrinjën e/ë, ngj/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.