re·gjkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- heqkësha gj/q
- ndreqkësha gj/q
- skeqkësha gj/q
- zbeqkësha gj/q
- keqkësha gj/q
- ngjeqkësha gj/q
- nkeqkësha gj/q
- ngëqkësha gj/q, e/ë
- tërheqkësha gj/q
- stërkeqkësha gj/q
- përkeqkësha gj/q
- gërheqkësha gj/q
- mëkeqkësha gj/q
- ndërkeqkësha gj/q
- ngëlleqkësha gj/q
- përheqkësha gj/q
- shtërheqkësha gj/q
- tukeqkësha gj/q
- udhëheqkësha gj/q
- dorëheqkësha gj/q
- mbitërheqkësha gj/q
- përsëkeqkësha gj/q
- përtëkeqkësha gj/q
- bashkudhëheqkësha gj/q
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.