re·nde·shin
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- këndeshin e/ë
- rëndeshin e/ë
- mëndeshin e/ë
- brengeshin nd/n
- nëndeshin e/ë
- ëndeshin e/ë
- shkrëndeshin e/ë
- zhëngeshin e/ë, nd/n
- trekëndëshin e/ë
- drejtkëndëshin e/ë
- dykëndëshin e/ë
- përrëndeshin e/ë
- termengeshin nd/n
- përhëneshin e/ë, nd/n
- përlëngeshin e/ë, nd/n
- përnëneshin e/ë, nd/n
- vërdëngeshin e/ë, nd/n
- katërkëndëshin e/ë
- shumëkëndëshin e/ë
- tetëkëndëshin e/ë
- pesëkëndëshin e/ë
- gjashtëkëndëshin e/ë
- dhjetëkëndëshin e/ë
- njëzetkëndëshin e/ë
- nëntëkëndëshin e/ë
- shtatëkëndëshin e/ë
- çartakëndeshin e/ë
- shtatëhënëshin e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.