shke·lje
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- mbështjellje l/ll
- përcjellje l/ll
- risjellje l/ll
- këndellje l/ll
- pështjellje l/ll
- ndërsjellje l/ll
- rimbjellje l/ll
- ashkëlje e/ë
- gjakvjellje l/ll
- përkthjellje l/ll
- përndjellje l/ll
- përqellje l/ll
- përsjellje l/ll
- përvjellje l/ll
- qelbvjellje l/ll
- rrethsjellje l/ll
- tejmbjellje l/ll
- zhdërvjellje l/ll
- zësjellje l/ll
- çmbështjellje l/ll
- mirësjellje l/ll
- vetëmbjellje l/ll
- anasjellje l/ll
- parandjellje l/ll
- parasjellje l/ll
- përkëndellje l/ll
- përmbështjellje l/ll
- ripërcjellje l/ll
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.