spi·ri·hu·then
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përputhën e/ë
- përudhen th/dh
- dërrudhen th/dh
- mbërrudhen th/dh
- mërudhen th/dh
- përrudhen th/dh
- stërputhën e/ë
- kërpudhën th/dh, e/ë
- anudhën th/dh, e/ë
- përudhën th/dh, e/ë
- flurudhën th/dh, e/ë
- nënudhën th/dh, e/ë
- paudhën th/dh, e/ë
- bishtudhën th/dh, e/ë
- dërrudhën th/dh, e/ë
- gërrudhën th/dh, e/ë
- mbërrudhën th/dh, e/ë
- përrudhën th/dh, e/ë
- periudhën th/dh, e/ë
- hekurudhën th/dh, e/ë
- dorërrudhën th/dh, e/ë
- pelekudhën th/dh, e/ë
- bashkëpërputhën e/ë
- makrokërpudhën th/dh, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.