squ·ken
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- arkidukën e/ë
- arqidukën e/ë
- kaçandukën e/ë
- nëpërdukën e/ë
- pallaçukën e/ë
- peçendukën e/ë
- sharandukën e/ë
- sklluçurukën e/ë
- udhëpukën e/ë
- çependukën e/ë
- centrifugën k/g, e/ë
- anashrrugën k/g, e/ë
- anërrugën k/g, e/ë
- dredharrugën k/g, e/ë
- erëjugën k/g, e/ë
- fukadrugën k/g, e/ë
- motoflugën k/g, e/ë
- perpelugën k/g, e/ë
- qendërfugën k/g, e/ë
- sqepalugën k/g, e/ë
- stridhelugën k/g, e/ë
- urërrugën k/g, e/ë
- çufërlugën k/g, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.