te·me·rru·ten
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- futën e/ë
- lutën e/ë
- zbutën e/ë
- shputën e/ë
- butën e/ë
- skutën e/ë
- jutën e/ë
- frutën e/ë
- putën e/ë
- hutën e/ë
- tutën e/ë
- brutën e/ë
- sutën e/ë
- ngutën e/ë
- vutën e/ë
- bluden t/d
- cbutën e/ë
- skrutën e/ë
- vrutën e/ë
- çutën e/ë
- judën t/d, e/ë
- dudën t/d, e/ë
- rudën t/d, e/ë
- grudën t/d, e/ë
- frudën t/d, e/ë
- skudën t/d, e/ë
- bludën t/d, e/ë
- vudën t/d, e/ë
- lludën t/d, e/ë
- nduhtën e/ë, pa h
- vrudën t/d, e/ë
- çudën t/d, e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.