ter·me·ngka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenka ng/n
- prenka ng/n
- tenka ng/n
- gjendka nd/n
- gdhendka nd/n
- rendka nd/n
- endka nd/n
- çmendka nd/n
- fendka nd/n
- dendka nd/n
- shendka nd/n
- cfëngka e/ë
- shfendka nd/n
- zhbendka nd/n
- zhëngka e/ë
- çendka nd/n
- zënka e/ë, ng/n
- vënka e/ë, ng/n
- lënka e/ë, ng/n
- këndka e/ë, nd/n
- nxënka e/ë, ng/n
- rëndka e/ë, nd/n
- mëndka e/ë, nd/n
- nëndka e/ë, nd/n
- ëndka e/ë, nd/n
- shkrëndka e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.