ter·me·ngka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- zelenka ng/n
- përmendka nd/n
- ndërmendka nd/n
- përendka nd/n
- hamendka nd/n
- njëmendka nd/n
- ngarendka nd/n
- caprrenka ng/n
- llozenka ng/n
- morenka ng/n
- mërenka ng/n
- ndajgjendka nd/n
- përfendka nd/n
- përlëngka e/ë
- shkërmendka nd/n
- shpërmendka nd/n
- vodenka ng/n
- vërdëngka e/ë
- zhdërjendka nd/n
- rivënka e/ë, ng/n
- përzënka e/ë, ng/n
- përvënka e/ë, ng/n
- mbivënka e/ë, ng/n
- mbërzënka e/ë, ng/n
- nallënka e/ë, ng/n
- ndërvënka e/ë, ng/n
- përhënka e/ë, ng/n
- përnënka e/ë, ng/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.