ter·me·ngkam
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkam ng/n
- gjendkam nd/n
- gdhendkam nd/n
- rendkam nd/n
- endkam nd/n
- çmendkam nd/n
- fendkam nd/n
- dendkam nd/n
- shendkam nd/n
- cfëngkam e/ë
- shfendkam nd/n
- zhbendkam nd/n
- çendkam nd/n
- vënkam e/ë, ng/n
- lënkam e/ë, ng/n
- zënkam e/ë, ng/n
- këndkam e/ë, nd/n
- nxënkam e/ë, ng/n
- rëndkam e/ë, nd/n
- mëndkam e/ë, nd/n
- nëndkam e/ë, nd/n
- shkrëndkam e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.