ter·me·ngkan
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenkan ng/n
- gjendkan nd/n
- gdhendkan nd/n
- rendkan nd/n
- endkan nd/n
- çmendkan nd/n
- fendkan nd/n
- dendkan nd/n
- shendkan nd/n
- cfëngkan e/ë
- shfendkan nd/n
- zhbendkan nd/n
- zhëngkan e/ë
- çendkan nd/n
- vënkan e/ë, ng/n
- lënkan e/ë, ng/n
- zënkan e/ë, ng/n
- këndkan e/ë, nd/n
- nxënkan e/ë, ng/n
- rëndkan e/ë, nd/n
- mëndkan e/ë, nd/n
- nëndkan e/ë, nd/n
- ëndkan e/ë, nd/n
- shkrëndkan e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.