ter·me·ngke
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- qenke ng/n
- prenke ng/n
- tenke ng/n
- gjendke nd/n
- gdhendke nd/n
- rendke nd/n
- endke nd/n
- çmendke nd/n
- fendke nd/n
- dendke nd/n
- shendke nd/n
- cfëngke e/ë
- shfendke nd/n
- zhbendke nd/n
- çendke nd/n
- zënke e/ë, ng/n
- vënke e/ë, ng/n
- lënke e/ë, ng/n
- këndke e/ë, nd/n
- nxënke e/ë, ng/n
- rëndke e/ë, nd/n
- mëndke e/ë, nd/n
- nëndke e/ë, nd/n
- shkrëndke e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.