ter·me·ngur
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- lartpërmendur nd/n
- kudogjendur nd/n
- papërmendur nd/n
- pararendur nd/n
- kalamendur nd/n
- anamendur nd/n
- degëdendur nd/n
- fijedendur nd/n
- fletëdendur nd/n
- flokëdendur nd/n
- gjethedendur nd/n
- hijedendur nd/n
- leshradendur nd/n
- lokomendur nd/n
- mjekërdendur nd/n
- naltpërmendur nd/n
- nëpërendur nd/n
- nëpërmendur nd/n
- pasamendur nd/n
- pendëdendur nd/n
- qimedendur nd/n
- ripërmendur nd/n
- rrënjëdendur nd/n
- shkalafendur nd/n
- shkarrafendur nd/n
- tarahendur nd/n
- trupagdhendur nd/n
- varrmosgjendur nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.