tra·ndke
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- mënjanke nd/n
- tiranke nd/n
- ardhangke nd/n
- berdanke nd/n
- bostanke nd/n
- boçanke nd/n
- bërrdanke nd/n
- gjerdanke nd/n
- hajvanke nd/n
- kopanke nd/n
- koçanke nd/n
- nishanke nd/n
- përanke nd/n
- përllangke nd/n
- rrëshqanke nd/n
- sheganke nd/n
- shejtanke nd/n
- tiganke nd/n
- troshanke nd/n
- verdhanke nd/n
- çekanke nd/n
- çobanke nd/n
- çokanke nd/n
- kundërtanke nd/n
- antitanke nd/n
- jonatanke nd/n
- taralangke nd/n
- trangelangke nd/n
- trapozanke nd/n
- aeroplanke nd/n
- napolitanke nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.