tru·gkë·shim
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dukkëshim g/k
- zhdukkëshim g/k
- llukkëshim g/k
- rukkëshim g/k
- çukkëshim g/k
- shukkëshim g/k
- cukkëshim g/k
- tukkëshim g/k
- trukkëshim g/k
- strukkëshim g/k
- thukkëshim g/k
- ndukkëshim g/k
- qukkëshim g/k
- shkllukkëshim g/k
- shndukkëshim g/k
- skllukkëshim g/k
- çndukkëshim g/k
- çrukkëshim g/k
- camrukkëshim g/k
- cërrukkëshim g/k
- mëstrukkëshim g/k
- përdukkëshim g/k
- kaçandukkëshim g/k
- pallaçukkëshim g/k
- peçendukkëshim g/k
- sharandukkëshim g/k
- çependukkëshim g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.