ver·call·ka
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përfalka ll/l
- përdalka ll/l
- përvalka ll/l
- bregalka ll/l
- gërhalka ll/l
- këmbalka ll/l
- pitalka ll/l
- postalka ll/l
- preshalka ll/l
- prosvalka ll/l
- prozvalka ll/l
- pëmalka ll/l
- përdallga k/g
- përdjalka ll/l
- përfjalka ll/l
- përndalka ll/l
- përzdralka ll/l
- skërvalka ll/l
- sobalka ll/l
- stërfalka ll/l
- stërvalka ll/l
- tejfalka ll/l
- trakalka ll/l
- trashalka ll/l
- veshalka ll/l
- zegalka ll/l
- kotovalka ll/l
- kacavalka ll/l
- përngadalka ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.