vi·ke·ndit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- pleistocenit nd/n
- paleogjenit nd/n
- polietilenit nd/n
- ibuprofenit nd/n
- acetilenit nd/n
- fibrinogjenit nd/n
- parapëlqenit nd/n
- aborigjenit nd/n
- autogjenit nd/n
- filohelenit nd/n
- karadyzenit nd/n
- progestogjenit nd/n
- cianogjenit nd/n
- përshëmbëllenit nd/n
- aerotrenit nd/n
- antihelenit nd/n
- anëliqenit nd/n
- autotrenit nd/n
- fytyrëqenit nd/n
- kundërshpërblenit nd/n
- nënkapitenit nd/n
- pseudogjenit nd/n
- qepallërëndit e/ë
- tamoksifenit nd/n
- udhërrëfenit nd/n
- ultrakortenit nd/n
- farëpalënit e/ë, nd/n
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.