zdër·hall·ke·ni
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- përfalkeni ll/l
- përdalkeni ll/l
- përvalkeni ll/l
- gërhalkeni ll/l
- prosvalkeni ll/l
- prozvalkeni ll/l
- pëmalkeni ll/l
- përdjalkeni ll/l
- përfjalkeni ll/l
- përndalkeni ll/l
- përzdralkeni ll/l
- skërvalkeni ll/l
- stërfalkeni ll/l
- stërvalkeni ll/l
- tejfalkeni ll/l
- kotovalkeni ll/l
- kacavalkeni ll/l
- përngadalkeni ll/l
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.