zdër·lë·vo·zhgësh
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- joshkësh zh/sh
- oshkësh zh/sh
- shoshkësh zh/sh
- groshkësh zh/sh
- proshkësh zh/sh
- zhvoshkësh zh/sh
- floshkësh zh/sh
- vdroshkësh zh/sh
- proshkesh zh/sh, ë/e
- zhvoshkesh zh/sh, ë/e
- shëndoshkësh zh/sh
- argoshkësh zh/sh
- derdhoshkësh zh/sh
- laroshkësh zh/sh
- përhoshkësh zh/sh
- përjoshkësh zh/sh
- përloshkësh zh/sh
- përoshkësh zh/sh
- përshoshkësh zh/sh
- stërshoshkësh zh/sh
- palloshkesh zh/sh, ë/e
- përshëndoshkësh zh/sh
- toroshoshkësh zh/sh
- çallavoshkësh zh/sh
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.