ze·vze·kun
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kolegun k/g
- boshllëkun e/ë
- bollëkun e/ë
- kapsllëkun e/ë
- jastëkun e/ë
- strategun k/g
- belegun k/g
- shelegun k/g
- fëstëkun e/ë
- bejllëkun e/ë
- bejlegun k/g
- pisllëkun e/ë
- fëndëkun e/ë
- skamllëkun e/ë
- akllëkun e/ë
- anlëkun e/ë
- bashllëkun e/ë
- cubllëkun e/ë
- derrllëkun e/ë
- horrllëkun e/ë
- hozhegun k/g
- katëkun e/ë
- llahegun k/g
- murëkun e/ë
- ngushtllëkun e/ë
- nuvegun k/g
- pashtegun k/g
- sagllëkun e/ë
- sarëkun e/ë
- serëkun e/ë
- soregun k/g
- tersllëkun e/ë
- vazllëkun e/ë
- vëzhlegun k/g
- xhamllëkun e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.