ze·vze·kun
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- budallallëkun e/ë
- akraballëkun e/ë
- njerëzillëkun e/ë
- fukarallëkun e/ë
- nikoqirllëkun e/ë
- çilimillëkun e/ë
- autotregun k/g
- avokatllëkun e/ë
- axhamillëkun e/ë
- batakçillëkun e/ë
- dallkaukllëkun e/ë
- dumbarallëkun e/ë
- gjeostrategun k/g
- hovardallëkun e/ë
- jerhasatllëkun e/ë
- jonusballëkun e/ë
- kalamallëkun e/ë
- kallaballëkun e/ë
- karagjozllëkun e/ë
- maskarallëkun e/ë
- matrapazllëkun e/ë
- mynafikllëkun e/ë
- mysafirllëkun e/ë
- nastradinllëkun e/ë
- palaçollëkun e/ë
- pehlivanllëkun e/ë
- qerratallëkun e/ë
- tamahqarllëkun e/ë
- terjaqillëkun e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.