ze·vze·kut
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- bollëkut e/ë
- kolegut k/g
- strategut k/g
- boshllëkut e/ë
- belegut k/g
- jastëkut e/ë
- kapsllëkut e/ë
- shelegut k/g
- bejllëkut e/ë
- fëstëkut e/ë
- bejlegut k/g
- pisllëkut e/ë
- fëndëkut e/ë
- skamllëkut e/ë
- akllëkut e/ë
- anlëkut e/ë
- bashllëkut e/ë
- cubllëkut e/ë
- derrllëkut e/ë
- horrllëkut e/ë
- hozhegut k/g
- katëkut e/ë
- llahegut k/g
- murëkut e/ë
- ngushtllëkut e/ë
- nuvegut k/g
- pashtegut k/g
- sagllëkut e/ë
- sarëkut e/ë
- serëkut e/ë
- soregut k/g
- tersllëkut e/ë
- vazllëkut e/ë
- vëzhlegut k/g
- xhamllëkut e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.