ze·vze·kut
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- budallallëkut e/ë
- fukarallëkut e/ë
- njerëzillëkut e/ë
- akraballëkut e/ë
- nikoqirllëkut e/ë
- çilimillëkut e/ë
- autotregut k/g
- avokatllëkut e/ë
- axhamillëkut e/ë
- batakçillëkut e/ë
- dallkaukllëkut e/ë
- dumbarallëkut e/ë
- gjeostrategut k/g
- hovardallëkut e/ë
- jerhasatllëkut e/ë
- jonusballëkut e/ë
- kalamallëkut e/ë
- kallaballëkut e/ë
- karagjozllëkut e/ë
- maskarallëkut e/ë
- matrapazllëkut e/ë
- mynafikllëkut e/ë
- mysafirllëkut e/ë
- nastradinllëkut e/ë
- palaçollëkut e/ë
- pehlivanllëkut e/ë
- qerratallëkut e/ë
- tamahqarllëkut e/ë
- terjaqillëkut e/ë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.