zha·bkë·sha
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- hapkësha b/p
- kapkësha b/p
- zmbrapkësha b/p
- zhapkësha b/p
- çapkësha b/p
- llapkësha b/p
- prapkësha b/p
- mprapkësha b/p
- shkapkësha b/p
- zdapkësha b/p
- zdrapkësha b/p
- zgrapkësha b/p
- zhgrapkësha b/p
- përhapkësha b/p
- shpërhapkësha b/p
- përkapkësha b/p
- tëhapkësha b/p
- gëzhdapkësha b/p
- mazdrapkësha b/p
- ndërkapkësha b/p
- përçapkësha b/p
- tërhapkësha b/p
- vëzhdapkësha b/p
- bythëprapkësha b/p
- telepërhapkësha b/p
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.