zha·bkë·shit
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- hapkëshit b/p
- kapkëshit b/p
- zmbrapkëshit b/p
- zhapkëshit b/p
- çapkëshit b/p
- llapkëshit b/p
- prapkëshit b/p
- mprapkëshit b/p
- shkapkëshit b/p
- zdapkëshit b/p
- zdrapkëshit b/p
- zgrapkëshit b/p
- zhgrapkëshit b/p
- përhapkëshit b/p
- shpërhapkëshit b/p
- përkapkëshit b/p
- tëhapkëshit b/p
- gëzhdapkëshit b/p
- mazdrapkëshit b/p
- ndërkapkëshit b/p
- përçapkëshit b/p
- tërhapkëshit b/p
- vëzhdapkëshit b/p
- bythëprapkëshit b/p
- telepërhapkëshit b/p
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.