zhu·gkë·she
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- dukkëshe g/k
- zhdukkëshe g/k
- llukkëshe g/k
- rukkëshe g/k
- çukkëshe g/k
- shukkëshe g/k
- cukkëshe g/k
- tukkëshe g/k
- trukkëshe g/k
- strukkëshe g/k
- thukkëshe g/k
- ndukkëshe g/k
- qukkëshe g/k
- shkllukkëshe g/k
- shndukkëshe g/k
- skllukkëshe g/k
- çndukkëshe g/k
- çrukkëshe g/k
- camrukkëshe g/k
- cërrukkëshe g/k
- mëstrukkëshe g/k
- përdukkëshe g/k
- kaçandukkëshe g/k
- pallaçukkëshe g/k
- peçendukkëshe g/k
- sharandukkëshe g/k
- çependukkëshe g/k
- sharamandukkëshe g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.