zi·gza·gun
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- kryebashkiakun g/k
- amoniakun g/k
- austriakun g/k
- anadollakun g/k
- karabullakun g/k
- demiroxhakun g/k
- paranojakun g/k
- hieromonakun g/k
- dyfytyrakun g/k
- elifmatrakun g/k
- gjoksleshatakun g/k
- haxhidajakun g/k
- hundëpjerrakun g/k
- lulemustakun g/k
- malësiakun g/k
- njëemërakun g/k
- parastomakun g/k
- patosarakun g/k
- pilipitrakun g/k
- piripicakun g/k
- përdoracakun g/k
- përtejacakun g/k
- përtejarakun g/k
- përvjedhacakun g/k
- qafëcullakun g/k
- qafëzambakun g/k
- syrrumbullakun g/k
- veshllapatakun g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.