zi·gza·gut
Rimë jo e plotë
CilësimetTingujt përputhen nga zanorja e theksuar deri në fund, por jo plotësisht: e zëshmja me të pazëshmen, ë-ja me e-në, y-ja me i-në, ll-ja me l-në, rr-ja me r-në, h-ja që nuk dëgjohet, mb, nd e ng të thjeshtuara, ë-ja fundore e rënë. këngë · brengë
- amoniakut g/k
- kryebashkiakut g/k
- austriakut g/k
- karabullakut g/k
- paranojakut g/k
- anadollakut g/k
- hieromonakut g/k
- demiroxhakut g/k
- dyfytyrakut g/k
- elifmatrakut g/k
- gjoksleshatakut g/k
- haxhidajakut g/k
- hundëpjerrakut g/k
- lulemustakut g/k
- malësiakut g/k
- njëemërakut g/k
- parastomakut g/k
- patosarakut g/k
- pilipitrakut g/k
- piripicakut g/k
- përdoracakut g/k
- përtejacakut g/k
- përtejarakut g/k
- përvjedhacakut g/k
- qafëcullakut g/k
- qafëzambakut g/k
- syrrumbullakut g/k
- veshllapatakut g/k
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.