pa·ra·sjell·ke
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- buballka
- buballke
- buballkë
- cepallka
- cepallke
- cepallkë
- cepnallka
- cepnallke
- cepnallkë
- fërkallka
- fërkallke
- fërkallkë
- mësallka
- mësallke
- mësallkë
- nangallka
- nangallke
- nangallkë
- neollka
- neollkë
- nongallka
- nongallke
- nongallkë
- pengallka
- pengallke
- pengallkë
- piskallka
- piskallke
- piskallkë
- postallka
- postallkë
- pupullka
- pupullke
- pupullkë
- përfillka
- përfillke
- përfillkë
- stambollka
- stambollke
- stambollkë
- topallka
- topallke
- topallkë
- turillka
- turillke
- turillkë
- veshallka
- veshallke
- veshallkë
- vleçallka
- vleçallke
- vleçallkë
- vreçallka
- vreçallke
- vreçallkë
- çegallka
- çegallke
- çegallkë
- çupallka
- çupallke
- çupallkë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.