de·vo·lli·çja
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- arrakaçja
- ballabuçja
- bigëlaçja
- brikulaçja
- bullamaçja
- burrakoçja
- bërrylaçja
- cingëlaçja
- cucërraçja
- ferrëkaçja
- gjaturuçja
- gogëlaçja
- hajkuraçja
- hulumtaçja
- hundëpaçja
- kolopuçja
- lulekaçja
- luletaçja
- mollëmuçja
- nevalaçja
- nunukaçja
- nynykaçja
- paligaçja
- pesëvjeçja
- petullaçja
- pilikaçja
- pilipuçja
- pizhugaçja
- poporoçja
- përdredhaçja
- përfulaçja
- përgojaçja
- përzijaçja
- pështjellaçja
- qelepoçja
- qepuraçja
- rrakataçja
- salakuçja
- shkokërdhaçja
- shtatkunaçja
- tarabuçja
- tarakaçja
- toromaçja
- trazovaçja
- trimaloçja
- tutumaçja
- veshlaboçja
- vërtakaçja
- zhbirilaçja
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.