dre·dhë·zi·shta·ve
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- kushteve
- rreshtave
- vreshtave
- kreshtave
- boshteve
- lashtave
- pleshtave
- gjashtëve
- grushteve
- heshtave
- boshtave
- gjashtave
- rrashtave
- eshtave
- vjeshtave
- ashtave
- jashteve
- ngushteve
- ushtave
- leshtave
- veshtave
- pushtave
- bashtave
- bashteve
- bashtëve
- drashtave
- fushteve
- rrashteve
- seshtave
- gashtave
- peshtave
- peshteve
- beshtave
- beshteve
- breshtave
- broshteve
- droshteve
- drushtave
- fyshtave
- mreshtave
- oshtave
- pllashtave
- prashtave
- prrashtave
- reshteve
- vgjeshtave
- parakushteve
- gjysmëboshteve
- shtojzorreshtave
- zemërngushtëve
- kundërgrushteve
- odajashtave
- ballëbreshtave
- ferrëlashtave
- fillimvjeshtave
- fjalëlashtave
- fjalëlashtëve
- flatrangushtëve
- flokëkashtave
- flokëshpeshtave
- flokëshpeshtëve
- grykëngushtave
- lulekashtave
- lulevjeshtave
- lulevreshtave
- midisvjeshtave
- nallnajashtave
- samakreshtave
- tytëngushtave
- vegëjashtave
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.