fë·lli·qma·ni
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- kënaqmani
- kënaqmëni
- shpërfaqmani
- shpërfaqmëni
- përshfaqmani
- përshfaqmëni
- shkërmoqmani
- shkërmoqmëni
- përfaqmani
- përfaqmëni
- gërmuqmani
- gërmuqmëni
- rishfaqmani
- rishfaqmëni
- përkeqmani
- përkeqmëni
- përshkoqmani
- përshkoqmëni
- përskuqmani
- përskuqmëni
- zgërlaqmani
- zgërlaqmëni
- bërbuqmani
- bërbuqmëni
- lëkuqmani
- lëkuqmëni
- mëkeqmani
- mëkeqmëni
- ndërkeqmani
- ndërkeqmëni
- petaqmani
- petaqmëni
- përkoqmani
- përkoqmëni
- përkuqmani
- përkuqmëni
- përpuqmani
- përpuqmëni
- përskaqmani
- përskaqmëni
- shpërkoqmani
- shpërkoqmëni
- shpërthuqmani
- shpërthuqmëni
- tukeqmani
- tukeqmëni
- zdërlaqmani
- zdërlaqmëni
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.