ka·pcel·kë·sha
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- shpërngulkësha
- shpërngulkëshe
- përkulkësha
- përkulkëshe
- vërsulkësha
- vërsulkëshe
- përfolkësha
- përfolkëshe
- përulkësha
- përulkëshe
- përfalkësha
- përfalkëshe
- përflolkësha
- dërstilkësha
- dërstilkëshe
- përdalkësha
- përdalkëshe
- ninulkësha
- ninulkëshe
- përvalkësha
- përvalkëshe
- gërbulkësha
- gërbulkëshe
- gërhalkësha
- gërhalkëshe
- kërtylkësha
- kërtylkëshe
- ndërulkësha
- ndërulkëshe
- prosvalkësha
- prosvalkëshe
- prozvalkësha
- prozvalkëshe
- pëmalkësha
- pëmalkëshe
- përdjalkësha
- përdjalkëshe
- përfjalkësha
- përfjalkëshe
- përlulkësha
- përlulkëshe
- përndalkësha
- përndalkëshe
- përngulkësha
- përngulkëshe
- përshkulkësha
- përshkulkëshe
- përzdralkësha
- përzdralkëshe
- skërvalkësha
- skërvalkëshe
- stërfalkësha
- stërfalkëshe
- stërvalkësha
- stërvalkëshe
- tejfalkësha
- tejfalkëshe
- zbardhulkësha
- zbardhulkëshe
- zbërdhulkësha
- zbërdhulkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.