ni·nul·kë·sha
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- përfolkësha
- përfolkëshe
- përfalkësha
- përfalkëshe
- përflolkësha
- dërstilkësha
- dërstilkëshe
- përdalkësha
- përdalkëshe
- përvalkësha
- përvalkëshe
- buzhelkësha
- buzhelkëshe
- gërhalkësha
- gërhalkëshe
- kapcelkësha
- kapcelkëshe
- kërtylkësha
- kërtylkëshe
- mbëçelkësha
- mbëçelkëshe
- mëshelkësha
- mëshelkëshe
- ndërçelkësha
- ndërçelkëshe
- pakselkësha
- pakselkëshe
- prosvalkësha
- prosvalkëshe
- prozvalkësha
- prozvalkëshe
- pëmalkësha
- pëmalkëshe
- përdhelkësha
- përdhelkëshe
- përdjalkësha
- përdjalkëshe
- përfjalkësha
- përfjalkëshe
- përndalkësha
- përndalkëshe
- përvelkësha
- përvelkëshe
- përvjelkësha
- përvjelkëshe
- përzdralkësha
- përzdralkëshe
- shpërvjelkësha
- shpërvjelkëshe
- skërvalkësha
- skërvalkëshe
- stërfalkësha
- stërfalkëshe
- stërvalkësha
- stërvalkëshe
- stërvjelkësha
- stërvjelkëshe
- tejfalkësha
- tejfalkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.