pa·ra·nder·kë·she
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- varkësha
- varkëshe
- parkësha
- parkëshe
- darkesha
- darkeshe
- thurkësha
- thurkëshe
- tarkësha
- tarkëshe
- irkësha
- irkëshe
- darkësha
- darkëshe
- pirkësha
- pirkëshe
- shtirkësha
- shtirkëshe
- shthurkësha
- shthurkëshe
- lyrkësha
- lyrkëshe
- furkësha
- furkëshe
- mbarkësha
- mbarkëshe
- tharkësha
- tharkëshe
- prierkësha
- prierkëshe
- ngurkësha
- ngurkëshe
- purkësha
- purkëshe
- byrkësha
- byrkëshe
- ndorkësha
- ndorkëshe
- qyrkësha
- qyrkëshe
- ngjirkësha
- ngjirkëshe
- plirkësha
- plirkëshe
- shfurkësha
- shfurkëshe
- arkësha
- arkëshi
- bdarkësha
- bdarkëshe
- plyrkësha
- plyrkëshe
- vdarkësha
- vdarkëshe
- vjorkësha
- vjorkëshe
- zburkësha
- zburkëshe
- zgorkesha
- zgorkeshe
- zhvarkësha
- zhvarkëshe
- zvarkësha
- zvarkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.