pa·ra·pa·rë·sja
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- mbikëqyrësja
- dashamirësja
- mirëbërësja
- duhanpirësja
- paqebërësja
- çudibërësja
- akullprerësja
- arkabërësja
- besëprerësja
- bukëbërësja
- darëprerësja
- dhëmbëprerësja
- djathëbërësja
- dorëterseje
- dyllëshkrirësja
- gjellëbërësja
- gjetheprerësja
- gojëterseje
- hasrabërësja
- lajkabërësja
- lavdethurësja
- letërprerësja
- letërprurësja
- libraprerësja
- liriprurësja
- llaçpërzierësja
- magjebërësja
- magjibërësja
- mollëshirësja
- motoshirësja
- ogurterseje
- pajtimbërësja
- panxhargrirësja
- parablerësja
- pastabërësja
- paçebërësja
- petabërësja
- picabërësja
- plehragrirësja
- pluhurfshirësja
- punëbërësja
- puthadorësja
- përlëkurësja
- qiribërësja
- qoftebërësja
- rrahaderësja
- rrugëfshirësja
- rrënjëgrirësja
- silazhgrirësja
- sipërderësja
- tullaprerësja
- xhamafshirësja
- xhamaprerësja
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.