pa·ra·pi·qe
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- budallallëqe
- kësulëkuqe
- vetëkënaqa
- vetëkënaqi
- vetëkënaqë
- lëkurëkuqi
- akraballëqe
- bashkudhëhoqi
- çilimillëqe
- avokatllëqe
- axhamillëqe
- ballëpërfaqe
- bashkudhëhoqa
- bashkudhëhoqe
- batakçillëqe
- buzëburbuqe
- dallkaukllëqe
- dumbarallëqe
- faqeburbuqe
- fytyrëkuqe
- fytyrëkuqi
- gjilpërëqyqe
- gjumëpërdreqe
- gojëmarraqe
- gojëmarraqi
- gojëmarraqë
- hovardallëqe
- kacambrokaqi
- kacambrokaqë
- kalamallëqe
- karagjozllëqe
- këshillëkeqe
- këshillëkeqë
- lëkurëkuqe
- lëvorekuqe
- lëvorekuqi
- marenëkuqe
- maskarallëqe
- matrapazllëqe
- mustaqekuqi
- mustaqekuqë
- mynafikllëqe
- nafakëqyqe
- nastradinllëqe
- palaçollëqe
- pehlivanllëqe
- pseudogjyqe
- pseudogjyqi
- qerratallëqe
- sykapërthuqe
- sëmundjekeqe
- sëmundjekeqë
- tumanekuqe
- vetëkënaqe
- vetëkënaqu
- çorapekuqe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.