pa·ra·pje·kke
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- shuplakka
- shuplakke
- përtokka
- përtokke
- përgjakka
- përgjakke
- përpikka
- përpikke
- danikka
- danikke
- bërllokka
- bërllokke
- përflakka
- përflakke
- stërpikka
- stërpikke
- berrjakka
- berrjakke
- cirlikka
- cirlikke
- ndërlikka
- ndërlikke
- breshnikka
- bëshnjakka
- bëshnjakke
- camrukka
- camrukke
- cërrukka
- cërrukke
- dërrmakka
- dërrmakke
- mbëshakka
- mbëshakke
- mëqakka
- mëqakke
- mëstrukka
- mëstrukke
- ndërlakka
- ndërlakke
- përbykka
- përbykke
- përcikka
- përcikke
- përdukka
- përdukke
- përfikka
- përfikke
- përfrikka
- përfrikke
- përftikka
- përftikke
- përikka
- përikke
- përqokka
- përqokke
- përvakka
- përvakke
- përçikka
- përçikke
- rrëgjakka
- rrëgjakke
- shpërfikka
- shpërfikke
- spërlakka
- spërlakke
- stërflokka
- stërflokke
- turrnakka
- zgjedhokka
- zgjedhokke
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.