pa·ra·shpall·kë·sha
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- sjellkësha
- sjellkëshe
- mbyllkësha
- mbyllkëshe
- mbjellkësha
- mbjellkëshe
- vjellkësha
- vjellkëshe
- qellkësha
- qellkëshe
- pjellkësha
- pjellkëshe
- llullkësha
- llullkëshe
- sillkësha
- sillkëshe
- qullkësha
- qullkëshe
- ndjellkësha
- ndjellkëshe
- shtjellkësha
- shtjellkëshe
- kthjellkësha
- kthjellkëshe
- kollkësha
- kollkëshe
- zhvjellkësha
- zhvjellkëshe
- squllkësha
- squllkëshe
- vrullkësha
- vrullkëshe
- mbryllkësha
- mbryllkëshe
- ndyllkësha
- ndyllkëshe
- ntollkësha
- ntollkëshe
- pyllkësha
- pyllkëshe
- shullëkësh
- sjullkësha
- sjullkëshe
- zbyllkësha
- zbyllkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.