par·lo·gra·fin
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- shefin
- tufën
- strofën
- mllefin
- nefin
- bufin
- defin
- tifon
- gufin
- stofin
- dufin
- shefen
- shpifën
- shtufin
- krifën
- shpifin
- tufen
- shpifen
- stufën
- cofin
- rrufën
- brofën
- bufën
- tufin
- ufon
- gufën
- shpifna
- shpifni
- pufen
- pufin
- pufna
- pufni
- pufën
- sofën
- glifin
- tefin
- befen
- befin
- befna
- befni
- bufen
- gofin
- gofën
- cofen
- cofna
- cofni
- cofën
- bofën
- bifën
- blofin
- pefin
- rrufin
- shkrifen
- shkrifin
- shkrifna
- shkrifni
- shkrifën
- brofen
- brofin
- brofna
- brofni
- skufin
- tyfen
- tyfin
- tyfna
- tyfni
- tyfën
- befën
- bofen
- gofen
- grifën
- gufen
- gufni
- llofin
- llufën
- ngofen
- rrufna
- rrufni
- shkrofin
- shkëfin
- shtrufin
- skifën
- skrofën
- strufen
- strufën
- zgrofin
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.