shperr·kë·sha
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- shporrkësha
- shporrkëshe
- marrkësha
- marrkëshe
- thirrkësha
- thirrkëshe
- harrkësha
- harrkëshe
- barrkësha
- barrkëshe
- korrkësha
- korrkëshe
- tkurrkësha
- tkurrkëshe
- mburrkësha
- mburrkëshe
- currkësha
- currkëshe
- turrkësha
- turrkëshe
- ngurrkësha
- ngurrkëshe
- pshurrkësha
- pshurrkëshe
- shurrkësha
- shurrkëshe
- virrkësha
- virrkëshe
- shorrkësha
- shorrkëshe
- ngjurrkësha
- ngjurrkëshe
- ntarrkësha
- ntarrkëshe
- çkirrkësha
- çkirrkëshe
- çthirrkësha
- çthirrkëshe
- ndërmarrkësha
- ndërmarrkëshe
- rimarrkësha
- rimarrkëshe
- hakmarrkësha
- hakmarrkëshe
- ahmarrkësha
- ahmarrkëshe
- gjakmarrkësha
- gjakmarrkëshe
- huamarrkësha
- huamarrkëshe
- lëmburrkësha
- lëmburrkëshe
- lëvarrkësha
- lëvarrkëshe
- përmorrkësha
- përmorrkëshe
- përqurrkësha
- përqurrkëshe
- përshurrkësha
- përshurrkëshe
- përthirrkësha
- përthirrkëshe
- përzjarrkësha
- përzjarrkëshe
- përzorrkësha
- përzorrkëshe
- tëharrkësha
- tëharrkëshe
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.