so·fër·llej·ku
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- ujku
- bujku
- ujka
- lajka
- ajka
- ajkë
- majka
- hajku
- trojka
- tajka
- ajke
- majke
- dajko
- çajka
- lajke
- ujke
- trojke
- trojkë
- dajka
- sojka
- lajkë
- majkë
- lajku
- tajke
- tajkë
- çajke
- çajkë
- ajku
- dajke
- dajkë
- kojka
- kojke
- kojkë
- shkujka
- shkujke
- shkujkë
- sojke
- sojkë
- cajka
- cajke
- cajkë
- dujka
- dujke
- dujkë
- fajka
- fajke
- fajkë
- gojka
- gojke
- gojkë
- kllajka
- kllajke
- kllajkë
- llajka
- llajke
- llajkë
- llojka
- llojke
- llojkë
- ndryjku
- ngllujka
- ngllujke
- ngllujkë
- prajka
- prajke
- prajkë
- qajka
- qajke
- qajkë
- rojka
- rojke
- rojkë
- shajka
- shajke
- shajkë
- shprajka
- shprajke
- smajka
- smajke
- smajkë
- zhajka
- zhajke
- zhajkë
- çojka
- çojke
- çojkë
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.