ve·të·bi·ndke
Konsonancë
CilësimetBashkëtingëlloret janë të njëjta, kurse zanoret ndryshojnë. bórë · bírë
- gjendka
- gjendke
- mundka
- mundke
- gdhendka
- gdhendke
- rendka
- rendke
- endka
- endke
- këndka
- këndke
- tundka
- tundke
- dyndka
- dyndke
- rëndka
- rëndke
- shkundka
- shkundke
- çmendka
- çmendke
- fendka
- fendke
- mëndka
- mëndke
- dendka
- dendke
- shendka
- shendke
- nëndka
- nëndke
- trandka
- trandke
- ëndka
- dundka
- dundke
- shfendka
- shfendke
- shkrëndka
- shkrëndke
- zdundka
- zdundke
- zhbendka
- zhbendke
- çendka
- çendke
- përmendka
- përmendke
- ndërmendka
- ndërmendke
- lëkundka
- lëkundke
- erandka
- erandke
- përfundka
- përfundke
- përendka
- përendke
- përkundka
- përkundke
- hamendka
- hamendke
- njëmendka
- njëmendke
- ngarendka
- ngarendke
- ndajgjendka
- ndajgjendke
- ndërhundka
- ndërhundke
- përfendka
- përfendke
- përshkundka
- përshkundke
- shkërmendka
- shkërmendke
- shpërmendka
- shpërmendke
- zhdërjendka
- zhdërjendke
Zanorja ku bie theksi shkruhet me të trashë. Fjalët më të përdorura dalin të parat, kurse fjalët e rralla janë më të zbehta. Nënvizimi me pika shënon rimën foljore. Ylli shënon rimën e stërpërdorur. Mbani treguesin mbi një fjalë për ta parë arsyen.